Janneke vertelt over haar burn-outsituatie. Haar schaamte en gevoel van falen.

Geplaatst op 13 juli 2017

Janneke vertelt over haar burn-outsituatie. Haar schaamte en gevoel van falen. 

"Ik was zo ontzettend moe, ik kon niet meer denken. Op een gegeven moment kreeg ik zelfs paniekaanvallen. Ontzettend eng. Na de vakantie heb ik de hulp van Nell ingeroepen.  LINK In overleg met Nell, de manager en de bedrijfsarts besloot ik een paar weken te stoppen met werken. Rust en slapen was het enige wat ik wilde. Mijn man zag de noodzaak van ontspanning  wel in, ook al snapte hij niet echt wat er gaande was. Hij bood aan om zich “in mijn zogenaamde vrije” weken extra in te zetten en af en toe uren op te nemen, zodat ik thuis ook wat ontlast werd. Lief hé!
In eerste instantie was het een enorme opluchting dat ik even “bevrijd” was van verplichtingen en het moeten. Maar tegelijkertijd voelde ik me ontzettend opgelaten in deze situatie.  Er knaagde een naar schuldgevoel aan me.  Het was mijn fout dat iedereen extra belast werd en harder moest werken. Ik voelde me gefaald tegenover collega’s, mijn man, mijn kinderen. Waarom kon ik niet meer zijn wie ik altijd was?  Een sterke hardwerkende vrouw die met hart en ziel werkte . De leuke moeder.  Ik had altijd alles aan gekund en nu moest ik op anderen leunen.  Ik faalde en ik schaamde me enorm voor voor mijn onkunde"

 

Herken je wat Janneke vertelt?  Het gevoel van falen en de schaamte? 

Er heerst nog steeds een taboe op stress en burn-out in onze samenleving.  Als je stress hebt, ben je zwak. Veel mensen zijn bang om de stempel “niet sterk of   niet stressbestendig” te krijgen. Ze denken dat het  gevolgen kan hebben voor hun baan.  Onderzoek van het Ministerie van Sociale Zaken heeft aangetoond dat veel  werknemers bang zijn om op het werk te vertellen dat ze stress ervaren.  1/4 denkt dat dat leidt tot een lagere beoordeling, 15% vreest gezichtsverlies en 14 % is bang om de baan kwijt te raken. 

Maar ook je persoonlijke gedachten houden dit taboe in stand. “Druk zijn en dan steeds maar door gaan” wordt nog steeds gezien als goed en sterk. Terwijl een middag niks doen en lui zijn wordt als bestempeld als “verkeerd en slecht”. Druk zijn lijkt wel een modegril.

Geneer jij je als je stressklachten hebt?  Je wilt niet zeuren en vindt dat je het allemaal gewoon moet kunnen. Iedereen wil sterk zijn. Want als je minder controle krijgt over jezelf en de wereld om je heen, dan word je kwetsbaarder. Dat is eng en dat wil je liever niet.   

Als je uitvalt door stress net als Janneke , dan komt er vaak schaamte om de hoek . Diep down huist in elk mens een dierlijk overlevingsinstinct.  We willen sterk zijn en zowel  fysiek en mentaal  overeind blijven, zodat we het leven aankunnen. We proberen er alles aan te doen om niet zwak te zijn, maar sterk over te komen. Dus  we zijn bang dat stress ons onderuit haalt.  Dan falen we in het leven.

Toegeven en accepteren dat je aan stressklachten leidt en dat je het leven nu even niet aan kunt, is dus al een overwinning. Vaak doe je dat dan ook niet zo maar en wacht je tot je niet meer anders kunt.  

Want het vraagt van je dat je je trots laat vallen en dat je je kwetsbaarheid laat zien .  Daar moet je dus door heen. Dat vraagt al een soort van acceptatie naar jezelf.

Maar  weet,  sterk ben je als je toegeeft en naar buiten brengt hoe je er voor staat. De kracht van kwetsbaarheid. Dan heb je vervolgens ook niets meer te verliezen. Je bent gewoon jezelf Het is zoals het is.

En dit nodigt je uit om anders naar jezelf en naar stressklachten  of uitval door een burn-out te kijken. Je ziet het niet  als zwakte, maar als een leersituatie. Als het goed is, is het een tijdelijke periode waarin je de zaken leert die je nu ontbreken. Falen, schaamte dat hoeft niet. Je loopt tegen een grens aan waarvan je niet eerder wist dat die bestond. Als  het je een periode niet lukt, betekent niet dat je niet stressbestendig of zwak bent.

Gelukkig kun je heel goed herstellen van stress en van een burn-out. En ons lichaam en geest is enorm flexibel. We kunnen altijd leren. Je bent nooit te oud of te jong.

Maar duurzame herstel vraagt wel om deskundige begeleiding. Je bent in deze situatie terecht gekomen, terwijl je je waarschijnlijk geen notie had van het ‘gevaar ‘, dat dit zou gebeuren.  Blinde dus onbewuste vlekken,  diepgewortelde gevoelens en denkpatronen, ingesleten aangepast gedrag zijn vaak oorzaken die je moet ontdekken wil je voor altijd uit de situatie komen.  

En dan word je sterker dan ooit. Want je hebt geleerd wat je mist in het leven. Dat  maakt je weerbaarder, zelfzekerder, gezonder en gelukkiger.

Hulp nodig, mail en vraag vrijblijvend een strategie gesprek aan,. KLIK HIER.

 

© www.ligtpunt.nl | Nell van de Ligt. Alle rechten voorbehouden 
Wil je dit artikel gebruiken in een tijdschrift, nieuwsbrief of op een website. Dat kan zolang je de copyright en met een werkende link naar mijn site opneem

 


Reacties

Reactie toevoegen


Ter voorkoming van spam, klik op het vakje hieronder