Het verhaal van Janneke

Geplaatst op 26 januari 2017

Janneke wil het taboe op stressklachten doorbreken en haar verhaal met je delen, om zodoende mensen die in dezelfde situatie verkeren te ondersteunen.
Ze vertelt aan mij tijdens het intakegesprek:

Ik was moe toen we naar Oostenrijk vertrokken. Terugkijkend op het afgelopen half jaar, besefte ik dat het is een druk jaar geweest is op het werk. De veranderde werkwijze in de zorg en de krapte van het budget maken dat we nog steeds moeten inkrimpen en met minder mensen het werk moeten doen. Daarnaast hebben mijn man en ik dit voorjaar de tuin aangelegd in ons nieuwe huis. We hebben gesjouwd met stenen en planten. Het is mooi geworden, maar het was wel een zware klus. In deze drukte vroegen onze kinderen (terecht) ook de nodige aandacht. Dus ik was blij toen we in de auto zaten op weg naar onze vakantiebestemming. Even helemaal weg en geen beslommeringen."


"Maar halverwege de rit werd ik niet lekker. Ik was licht in mijn hoofd, zag het wegdek een beetje zweven en had het gevoel alsof ik in een glazen stolp zat. Een akelig onbestemd gevoel viel als een deken over me heen. Ik raakte in paniek. Wat gebeurde er met me? Ik heb mezelf gedwongen rustig te blijven en ben bewust langzaam in en uit gaan ademen. Langzaam verdween het akelige gevoel weer.
Tijdens de vakantie is de paniek een paar keer terug gekomen. Omdat ik de vakantie niet wilde verstoren heb ik niets verteld tegen mijn man. Maar ik heb niet echt genoten van de vakantie. Ik was aan het overleven, steeds bezig om de angst niet te laten overheersen en rustig te blijven.   

Toen we naar huis reden, sloeg de paniek opnieuw toe. Alle verplichtingen van het werk, thuis…ik moet weer. Ik ben in tranen uitgebarsten, ik ben bang dat ik het niet meer kan..."

 

Janneke meldt zich aan voor coaching.

Ik wil hier zo snel mogelijk vanaf. Wat moet ik doen? Komt het nog goed? Ik herken mezelf niet. En ik wil mijn leven terug!”

Ze is bang en dat begrijp ik. Het is eng als je lichaam onbekende rare reacties geeft en je (gedeeltelijk) de controle over jezelf verliest. Als je niet snapt wat er allemaal gebeurd, is het ook logisch dat er angst ontstaat.

Daarbij herken ik de radeloosheid en de onmacht van toen ik zelf in deze situatie zat. Jaren geleden had ik een zware burn-out. In die tijd voelde ik me ook vreselijk en werd ik heel onzeker.

Ik stel Janneke gerust, leg haar uit wat er gebeurd en waarom. Ze wordt rustiger. Ik leg elke klant tot in de puntjes uit wat er gebeurd en waarom, zodat je de situatie kunt begrijpen. Het is belangrijk dat je weet wat, waardoor en waarom dit gebeurd. Dat geeft je houvast en veiligheid. Daarnaast kun je daardoor de situatie  makkelijker aanvaarden. Er zit altijd een causaal verband in wat er gebeurd.

Het is niet zo moeilijk om te achterhalen waar de problemen vandaan komen. Janneke heeft het heel druk gehad en is overbelast. En als je langdurig een te hoge spanningsboog hebt, krijg je stressklachten. Of nog erger: burn-outverschijnselen.

De belangrijkste vraag is hoe gaat Janneke (bewust of onbewust) om met de drukte en waarom deed ze dat zo? Hoe heeft Janneke haar problemen opgelost? Wat deed ze met haar moeheid? Heeft ze de drukte überhaupt als een probleem ervaren of was ze zich er niet van bewust? Welke automatische gedragspatronen speelden een rol? En nog veel meer vragen.

Om daadwerkelijk het probleem aan te pakken, zal deze vraag beantwoord moet worden. Want dit gedrag maakt haar probleemsituatie. Ze heeft de drukte niet goed aangepakt, ze is (on)bewust over grenzen gegaan. Wat is de oorzaak van dit gedrag?

Ieder mens is uniek en heeft zo zijn eigen gronden. Het is goed om de onderliggende reden van je gedrag  te onderzoeken. 95% van wat we doen is onbewust. Er is maar 5% bewust. Vandaar dat ik op een dieper niveau en intensief met klanten werk.

Dat is ook  de reden waarom ik persoonlijke begeleiding belangrijk vindt. Ik doe niet aan standaardprotocollen, maar kijk naar de persoon zelf. Natuurlijk zijn er algemene leerpunten voor mensen met stress, maar de daadwerkelijke oorzaak van de situatie is echter voor iedereen anders. En die persoonlijke oorzaak moet je aanpakken, anders ben je te oppervlakkig bezig. 

Janneke en ik stellen samen een leerplan op. We onderzoeken wat de individuele leerpunten zijn. Janneke vertelt mij wat ze wil leren en waar ze wil zijn na de coaching. We kijken samen wat obstakels voor haar zijn en wat er nodig is om het einddoel te halen.

Daarbij spreken we af wat de frequentie van de gesprekken zal zijn. Janneke werkt halve dagen en is 50% ziek gemeld. Ze blijft dus in het arbeidsproces en gaat ondertussen met zichzelf aan de slag. Samen kijken we wat haalbaar is qua energieniveau en tijd. Maar we zullen elke keer opnieuw bekijken wat het beste is voor Janneke. Zij staat centraal in het herstelproces. Heeft ze me tussentijds nodig, dan hoeft ze me maar te mailen of te bellen en zoeken we samen op korte termijn een moment om te overleggen.

Janneke is blij en opgelucht dat ze er niet meer alleen voor staat en dat ik begrijp wat er in haar omgaat. Ik weet uit ervaring hoe hulpeloos en radeloos je kunt zijn in deze situatie. Ik heb dezelfde weg moeten bewandelen als die een klant van mij moet. En dat geeft veel klanten steun.

Het gaat zeker goed komen met Janneke. Het heeft nog wel even tijd nodig, maar ze gaat hier heel veel van leren. Lessen waarvan ze de rest van haar leven profijt van zal hebben.

 

Leuk als je hieronder een reactie plaatst!

 

© www.ligtpunt.nl | Nell van de Ligt. Alle rechten voorbehouden. Wil je dit artikel gebruiken in een tijdschrift, nieuwsbrief of op een website? Dat kan zolang je de copyright en met een werkende link naar mijn site opneemt.


Reacties

Heel herkenbaar voor mij. Ik ben in een flinke burn out bij Nell terecht gekomen. En inderdaad ik moest door een hel van paniek en angst. maar nu ik er op terug kijk ben ik trots op mezelf, want ik heb inmiddels rust in mezelf gevonden, en heel veel oud zeer verwerkt. En het gaat nog steeds niet allemaal van een leie dakje, maar op die momenten heb ik genoeg vertrouwen in mezelf dat het weer beter wordt, en hoe ik soms gewoon ff wat meer rust moet nemen om mezelf te resetten.
Erika Wens - 26 januari 2017

Reactie toevoegen


Ter voorkoming van spam, klik op het vakje hieronder